شما0محصول
در سبد خرید خود دارید

اخبار و رویدادها

روان شناسی رنگ ها: چرا آبی پسرانه است و صورتی دخترانه؟

از گذشته به ما گفته اند : رنگ آبی پسرونه و رنگ صورتی دخترونه است ؛ اما آیا این هنجارهای جنسیتی منعکس کننده تفاوت های زیست شناختی ذاتی بین جنس ها هستند یا از نظر فرهنگی ساخته می شوند؟ بستگی دارد از چی کسی بپرسیم!

طی دهه ها پژوهش در دانشگاه مری لند پروفسور پائولتی بیان می کند تا حدود سال های 1950 ، چنین هرج و مرجی وارد لوازم مورد نیاز نوزادان شد. دکتر پائولتی : " در حقیقت هیچ نماد رنگ جنسیتی در هیچکجا صحیح نیست. دکتر پائولتی از راز ها و کلیشه هایی پرده برمی دارد که ریشه ای تاریخی دارد. عرف های جامعه در مورد رنگ پسرونه آبی و رنگ دخترونه صورتی تنها از قرن بیستم آن هم از ایالات متحده آمریکا شروع شده است. آن ها احتمالا نمی توانند از تفاوت های تکامل یافته ی رنگ های مورد علاقه دختران و پسران در نوزادی ناشی شوند. کتاب های نوزاد، سیسمونی ، کارت های تبریک و هدایای نورسیده و حتی عنوان ها و مقالات روزنامه ها در اوایل سال های 1900 نشان می دهند رنگ صورتی دقیقا به همان اندازه نوزادان دختر با وسایل نوزادان پسر مرتبط بوده است. به طور مثال، در جون 1918 در ستون مربوط به مطالب کودک ، در یک مجله کسب و کار در مورد تولید کنندگان پوشاک نوزادان جمله ای جلب توجه می کند : " یک نتوع نظر گسترده ای در این موضوع دیده می شود ، اما آنچه در عرف پذیرفته شده است ، رنگ صورتی مناسب نوزاد پسر است ، چون رنگ قوی و پرمایه ای است از طرفی رنگ آبی با توجه به طبیعت ظریف و شیرینش ، رنگی مطلوب نوزاد دختر است."

اما این تلاش در تصویب یک قانون برای تولیدکنندگان و خرده فروشان دقیقا روشن نیست ." 1970 چارت در مجله تایمز وجود دارد که  از فروشگاه های سیسمونی در سطح شهرهای مختلف سوال مطرح شده است که  از چه رنگی در تولید پوشاک نوزاد دختر و پسر استفاده می کنند." پس میبینیم که طرح کلی ای وجود نداشته و این تمام نقشه راه بوده است. اما تا حدود پس از جنگ جهانی دوم و ظهور و تسلط مدرنیته ی جدید تا سال 1980 چنین کلیشه ای مطرح نبوده است.

اما اینکه چرا چنین تفکر سخت گیرانه ای در جنسیت زدگی رنگ ها وجود دارد طبق نظر دکتر فیلیپ کوهن روانشناس دانشگاه مری لند اساسا نتیجه ی یک اقدام تبلیغاتی است. این پدیده همزمان با ظهور انبوه تبلیغات ایجاد شد. داشتن یک جنسیت عادی در جامعه برای اغلب افراد مهم است و به عنوان یک تکنیک تبلیغاتی اگر فروشنده بتواند شما را متقاعد کند که داشتن یک جنسیت متعارف بسته به خرید لباس خاص ، لوازم آرایش ، جراحی زیبایی ،رنگ آبی پسرونه و رنگ صورتی دخترونه و غیره است تنها زمانی معنا میدهد که از زاویه ی منفعت تولید و تبلیغات به آن نگاه کنیم.

از طرفی دکتر پائولتی معتقد است این تفاوت ها از فشن فرانسوی ناشی می شود. در فرهنگ سنتی فرانسه از رنگ صورتی برای دختران و رنگ آبی برای پسران در طراحی لباس استفاده می کردند چنانچه در فرهنگ بلژیک و آلمان دقیقا عکس این شیوه دیده می شود و به خاطر تسلط فرهنگ فرانسوی در قرن بیستم در سراسر جهان ، قوانین متعارف امروزی می تواند از فرانسوی ها تاثیر گرفته باشد.

اما اجازه دهید بیشتر در تاریخ جست و جو کنیم. مارک دل گایدایس روانشناسی از دانشگاه تورین ایتالیا نشان می دهد در یک جست و جوی ساده در گوگل بر حسب کتاب های اسکن شده در آرشیو مربوط به ایالات متحده آمریکا بین سال های 1880 و 1980 ، در تمام این دوران رنگ صورتی مربوط به دختران و رنگ آبی مربوط به پسران تعریف شده است. و در جست و جو های پیشرفته در داده های آن سال ها نیز نتیجه مشابهی یافت شد در صورتی که هیچ واژه ای در تضاد با این تعریف بدست نیامد.  گایدایس نتیجه می گیرد:" به این ترتیب گویا رنگ صورتی حداقل از اواخر قرن نونزدهم یک رنگ زنانه شناخته شده است.

با توجه به اسناد تاریخی اگر همیشه رنگ صورتی یک رنگ زنانه و رنگ آبی یک رنگ مردانه محسوب می شده ،  احتمال وجود نوعی همبستگی در رنگ هایی با برچسب جنسیت  در نتیجه پایه ای در بیولوژی بشریت دارد. آیا دختران به طور ذاتی رنگ صورتی را ترجیح می دهند و پسران به طور ذاتی رنگ آبی را ؟ جواب قطعی ای وجود ندارد. دل گایدایس بین می کند :" من شرط می بندم که پاسخ متضمن تعامل فرهنگ و زیست شناسی است." به طور مثال در سال 2007 مطالعه ای ثابت کرد که مردان و زنان نسبت به حوزه های مختلفی از طیف رنگ ها حساس اند اما نتایج آزمایش نظری شناخته شد و بیشتر از آنچه انتظار می رفت رها شد. بنابراین این سوال همچنان شگفت انگیز است."

گایدایس اضافه می کند:" هر چند مردم مطالعه در این زمینه را کنار گذاشته اند چرا که اساسا منطقی پشت ارتباط جنسیت و رنگ و بیولوژی تا به امروز اثبات نشده است. پس می توان به افسانه های فرهنگی بسنده کرد چراکه این نسبت ها تنها در قرن ها اخیر ایجاد شده است. "

از نظر پائولتی ،   در جست و جوی دل گایدایس در اسناد و کتاب ها بسیاری مولفه ها و جزئیات نادیده گرفته شده است. پائولتی تاکید می کند :" هرگز چنین مطالعه پیچیده ای را تنها با جست و جوی واژگان در مقابل مطالعه بصری رها نمی کنم."  کوهن در کنار مطالعات دل گایدایس نشان می دهد تمام مدارک دیگر به جز جست و جوی واژگان نشان می دهد که ما امروزه خیلی بیشتر از 150 سال پیش نوزادان را بر حسب جنسیت متمایز می کنیم در حالی که در گذشته تمام نوزادان فارق از جنسیت پیراهن سفید پوشانده می شدند. پس اگر از آن دسته انسان ها هستید که اعتقادی به مسایل بیولوژیکی ندارید و هنوز نمی توانید ارتباط معناداری میان فرهنگ و جنسیت رنگ ها پیدا کنید از این کلیشه ها گذشته اید و به این ترتیب اجازه خواهید داد نوزادتان در ادامه رشد بدون پس زمینه ذهنی ، علایقش را انتخاب کند.

برچسب:
تاریخ نشر خبر: ۲۵ تیر، ۱۳۹۸